We proberen trends niet te volgen, maar ze te zetten. Toch is er één jaar waar we af en toe bewust bij stilstaan. Niet uit nostalgie, maar omdat het een ijkpunt was.
2016.
Het jaar waarin vastgoedmarketing in Nederland in één beweging naar een ander niveau werd gebracht. Niet door harder te roepen, maar door anders te denken. Tien jaar geleden inmiddels, maar nog altijd niet overtroffen.
Vrijwel iedereen die de woningmarkt destijds volgde, herinnert zich de introductievideo met de butlers. De start van de verkoop van Landgoed De Wielewaal. Het voormalige Philips Estate. Het meest exclusieve particuliere landgoed van Nederland. Een verkoop die eerder aan een filmscript deed denken dan aan een klassieke makelaarsopdracht.
Wat toen volgde, had niemand kunnen voorspellen. Binnen een uur na publicatie stond de telefoon roodgloeiend. Nationale en internationale media meldden zich vrijwel direct. De Wielewaal haalde voorpagina’s van Nederland tot ver daarbuiten. Van Europa tot China, Rusland en de Verenigde Staten. Het oorspronkelijke doel: “Gecontroleerde aandacht voor een uitzonderlijk object,”. werd ruimschoots overstegen.
Omdat een dergelijk landgoed nog nooit eerder in Nederland was verkocht, ontbrak elk referentiekader. Dat de uiteindelijke koper uitzonderlijk vermogend zou zijn, stond vast. Wie zich allemaal meldden, liet zich niet voorspellen. Van captains of industry tot internationale beroemdheden. Van oligarchen tot oliesjeiks. Elk bezoek vertelde zijn eigen verhaal.
Gaandeweg werd steeds duidelijker dat De Wielewaal eigenlijk niet bedoeld was voor één eigenaar. Het landgoed had betekenis voor velen. Voor de stad. Voor haar inwoners. Voor de geschiedenis van Eindhoven. Dat besef leidde tot intensieve gesprekken met de gemeente Eindhoven, die gedurende het hele traject nauw betrokken bleef.
Toen zich een particuliere koper meldde, besloten we samen met de eigenaar tot een laatste, principiële onderhandelingspoging. Niet vanuit financiële noodzaak, maar vanuit verantwoordelijkheid. De wens om het landgoed niet opnieuw decennialang aan het publieke oog te onttrekken, gaf de doorslag. Verkoper was bereid water bij de wijn te doen, mits het Philips Estate terug zou keren naar waar het thuishoort.
Een daadkrachtig bestuur en een passend politiek klimaat maakten het mogelijk. De Wielewaal kwam terug in handen van de stad. Terug bij de inwoners van Eindhoven.
Achteraf bezien was dit geen verkoop, maar een moment waarop alles samenkwam: visie, timing, vertrouwen en maatschappelijke betekenis. Het was ook het moment waarop duidelijk werd dat vastgoedmarketing meer kan zijn dan presentatie alleen. Dat het gaat over context, verhaal en verantwoordelijkheid.
2016 zette een nieuwe norm.
Niet omdat het groter moest.
Maar omdat het beter kon.
“Gewoon met het ongewone”
